
Ik ben een aantal jaar verslaafd geweest aan energiedrankjes. Het begon op een mooie zonnige dag waarop sebazziey 1.0 een beetje moe was en behoefte had aan energie. Eenmaal aangekomen bij de supermarkt zag deze lamlendige jongen dat Red Bull je vleugels gaf. Naïef als deze jongen was, kocht hij meteen maar twéé 4 packs (ze waren immers in de Bonus). Dit ging een aantal jaren zo door. Sterker nog, ik had altijd minstens 10 Red Bull blikjes in huis. Wanneer dit niet het geval was, werd ik zo panisch als een dik kind die er achter is gekomen dat er geen koekjes meer in huis zijn.
Ik dronk begin 2012 nog Red Bull, totdat ik in februari een verslag ging maken voor mijn studie. Een verslag om mee af te studeren als echte verpleegkundige. Dit verslag ging over energiedrankjes en de gevolgen voor jongeren, het leek mij een leuk onderzoek. Het leek leuk, totdat ik bij de lichamelijke- en psychische gevaren kwam die Red Bull gebruik onder jongeren met zich mee brengt en ik deze uitgebreid heb moeten behandelen in mijn verslag. Toen was de lol er een beetje af. Ik raakte in een diepe depressie en mijn hele leven was een leugen geworden. Ik besloot te stoppen.
Na twee jaar mijn gebit intensief verneukt te hebben, ben ik cold turkey gestopt met het consumeren van Red Bull. Twee van mijn kiezen zijn compleet uitgehold door al het Red Bull dat mijn goddelijke lippen heeft moeten passeren.
Na het stoppen met Red Bull, ben ik spontaan overgestapt op 4 á 5 kopjes espresso (past goed bij sebazziey 2.0) per dag, in plaats van 1 á 2 blikjes Red Bull per dag. Omdat dat natuurlijk veel beter is, kuch. Liever bruin aangeslagen tanden dan holle kiezen.